Wake up performed by The Living End

I've been buried in the sand

I've come down with no place to land

I don't need you to understand

It's not what I had planned

All the hunger, all the yearning

With the lifeline that you're burning

Poison lessons that you're learning

The road ahead is turning

Suicidal education

It got sold to our generation

Wake up to the manipulation

Wake up to the situation

Suicidal education

Stick together side by side

We no longer need to hide

From the darkness into the light

Now is your time

I need something to numb the pain

Forget me and forget my name

Waiting for the time to arrive

No one gets out of here alive

Suicidal education

It got sold to our generation

Wake up to the manipulation

Wake up to the situation

Suicidal education

Wake Up! Wake Up!

I've been buried in the sand

I've come down with no place to land

I don't need you to understand

It's not what I had planned

Suicidal education

It got sold to our generation

Wake up to the manipulation

Wake up to the situation

Suicidal education

It got sold to our generation

Η μπαλάντα του αποδιοπομπαίου ψεύτη

Η έβδομη μέρα μου πριν γεννηθώ υπήρξε καθοριστικής σημασίας. Εκείνη την μέρα, την μέρα της δημιουργίας μου, ένοιωθα απόβλητος. Απόβλητος από το αμνιακό υγρό και τον πλακούντα. Έπρεπε να παρουσιαστώ, να αναφερθώ και να επαναπρογραμματιστώ για όλη την υπόλοιπη ζωή μου. Στη σκέψη και μόνο αυτή το παιδί μέσα μου έπεσε… Ναι, όμως θα συνέχιζα, ο νέος και βελτιωμένος άνθρωπος του εικοστού πρώτου αιώνα (Μπορεί να μην ξέρω να διαβάζω, όμως έχω πολλά παιχνίδια…)

Ο Φρειδερίκος, θυμάμαι, Νίτσε είχε πει ότι έχουμε ανάγκη το ψέμα για να ζούμε και μου άρεσε τόσο πολύ γιατί ήταν ρεαλιστικό, που βυθίστηκα τόσο βαθιά σε σημείο να μη ξεχωρίζω τι είναι πραγματικότητα και τι όχι. Δημιούργησα φαινομενικές ελευθερίες, έκανα ελαστικό τον χρόνο και απέρριψα κάθε ευθύνη που ήθελαν να μου αποδώσουν (ο πατέρας μου, ο μικροαστός διανοούμενος και η μάνα μου υπό την επήρεια των βάλιουμ από ότι θυμάμαι μια ζωή…)

Όλα αυτά τα περί κανόνων και ηθικής, η γνώση, ο έρωτας, και η εργασία δε μου χρειάζονται αφού έχω τόνους από πληρωμένους φίλους να τους προβάλω το μίσος μου και την άρνηση. Και ο μαύρος, βουβός κινηματογράφος συνεχίζεται…

Δε φταίω, δεν έφταιξα ποτέ μου. Οι άλλοι έχουν το πρόβλημα και τις ευθύνες. Δε με προσέχουν όσο θα ήθελα. Γιατί να επενδύσω επάνω τους; Μπλα, μπλα , μπλα μπλα και ξανά τα ίδια. Δε μπορώ να δεσμευτώ, δε ΘΕΛΩ να δεσμευτώ. Οι δεσμεύσεις είναι για τους αδύναμους. Εγώ είμαι ελεύθερος, δεν έχω όρια. Τους άλλους τους χρησιμοποιώ απλά. Αλλάζω συνεχώς. Πως είπατε; Έχω ψυχοκινητική διέγερση; Εσείς έχετε κατατονία, όχι εγώ. Εγώ είμαι ΘΕΟΣ!!!

Η έβδομη μέρα μου πριν γεννηθώ…
Ευτυχώς που δεν γεννήθηκα τότε…

We `re all to blame performed by Sum 41

Want it all! Do we sing it? Take everything left from me All! To! Blame!

How can we still succeed, taking what we don't need?

Telling lies, alibis, selling all the hate that we breed.

Supersize our tragedy! (You can't define me or justify greed)

Bought in the land of the free! (Land! Free!)

And we're all to blame,We've gone too far,

From pride to shame,We're trying so hard,

We're dying in vain,We're hopelessly blissful and blind

It's all we are,We want it all with no sacrifice!

Realize we spend our lives living in a culture of fear.

Stand to salute say thanks to the man of the year

How did we all come to this? (You can't define me or justify greed)

This greed that we just can't resist! (Resist!)

And we're all to blame,We've gone too far,

From pride to shame,We're trying so hard,

We're dying in vain,We're hopelessly blissful and blind

It's all we are,We want it all.

Everyone wants it all with no sacrifice!

Tell me now, what have we done? We don't know.

I can't allow what has begun to tear me down,

Believe me now, we have no choice what with our Backs against the wall!

And now we're all to blame,We've gone too far,

From pride to shame,We're hopelessly blissful and blind

When all we needIs something true to believe,

Don't we all? Everyone, everyone,We will fall.

'Cause we're all to blame We've gone too far,

From pride to shame,We're trying so hard,

We're dying in vain, We want it all, Everyone, don't we all?

Ο γρίφος της εβδομάδας

Να την πρώτα αχαμνή
Κι ύστερα καμαρωτή
Από άσπρη κοκκινίζει
Κι όσο είναι πιο παχιά
Τόσο χαίρεται η γριά

(ΠΡΟΣΟΧΗ: Ο Γρίφος

είναι διπλός! Μην πάει το

βρώμικο μυαλό σας στο

πονηρό)

Πριν και μετά...

Πως ξεκινάμε καμμιά φορά.....

.....και πως εξελισσόμαστε....

Ο γρίφος της εβδομάδας

Τι τρέχει μα ποτέ δε περπατά
Το ακούς αλλά ποτέ του δε μιλά
Δε κοιμάται μα κρεβάτι έχει μεγάλο
Φαίνεται το ίδιο και πάντα είναι άλλο;

Guns of Brixton performed by The Clash

When they kick at your front door, How you gonna come?

With your hands on your head, Or on the trigger of your gun

When the law break in, How you gonna go?

Shot down on the pavement, Or waiting on death row

You can crush us, You can bruise us

But you'll have to answer to, Oh, the guns of Brixton

The money feels good, And your life you like it well

But surely your time will come, As in heaven, as in hell

You see, he feels like Ivan, Born under the Brixton sun

His game is called survivin', At the end of the harder they come

You know it means no mercy, They caught him with a gun

No need for the Black Maria, Goodbye to the Brixton sun

You can crush us, You can bruise us

But you'll have to answer to, Oh, the guns of Brixton

When they kick at your front door, How you gonna come?

With your hands on your head, Or on the trigger of your gun

You can crush us, You can bruise us

Yes, even shoot us, But oh-the guns of Brixton

Shot down on the pavement, Waiting in death row

His game is called survivin', As in heaven as in hell

You can crush us, You can bruise us

But you'll have to answer to, Oh, the guns of Brixton