Δευτέρα, 27 Απριλίου 2009

Το πιο γρήγορο νόημα της ζωής


Οι ενοχές προϋποθέτουν την ύπαρξη συναισθημάτων. Όχι, δεν άρχισα καλά…

Από τα πανάρχαια χρόνια γνωρίζουμε το μέγεθος του πόνου που είμαστε ικανοί να νοιώσουμε. Μα τι λέω;

Ξεχάστε όσα ξέρατε. Επανεκκινήστε την ζωή σας. Επιλέγουμε. Και αυτό μας κάνει μοναδικούς. Επιλέγουμε την ζωή που θα ζήσουμε, την πορεία που θα εξελιχθεί, ακόμα και την κάθαρσή μας ποια θα είναι. Επιλέγουμε τις ενοχές που θα νοιώσουμε, τις αποτυχίες που θα έχουμε, τον γκρεμό που θα ατενίσουμε, το σχοινί που θα βαδίσουμε. Τον πόνο που θα νοιώσουμε, το θάνατο που θα νανουρίσουμε, το παιδί που θα γεννήσουμε.

Ο μικρός Θεός μέσα μας, εμείς, δεν μυστικοποιείται. Ούτε σταυρώνεται. Ούτε πεθαίνει. Έχουμε τόσα πολλά να δώσουμε, τόσα τρομακτικά πολλά πράγματα. Και σαν το γερολαδά της γειτονιάς δεν το κάνουμε. Τα κρατάμε για μας. Γιατί; Οι άλλοι είναι έτοιμοι να τα δεχθούν; Πως θα τα πάρουν; Σκατά!

Όχι σκατά. Μια χαρά γιατί όχι; Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πολύ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ από όσο εμείς ελπίζουμε. Ναι, ναι και πάλι ναι. Δεν είναι αισιοδοξία, είναι απόδραση. Θέλουμε κάτι από αυτούς; Θέλουν κάτι από μας;

Θεωρήστε τα ανωτέρω μαλακίες. Θεωρήστε τα ανωτέρω αριστουργήματα.
Θεωρήστε και μου φτάνει. Μας φτάνει. Όπως ανωτέρω έτσι και κατωτέρω:


Το πιο γρήγορο νόημα της ζωής: «Να είστε καλά ευτυχισμένοι και όπως έχετε φανταστεί την ζωή σας έτσι να την κάνετε.» Τελεία και πάυλα-


Δε χρωστάμε σε κανέναν, δε μας χρωστάει κανείς. Ήρθαμε και θα παραμείνουμε…

4 σχόλια:

Spy είπε...

Μήπως σας τσίμπησε κανένα παράξενο έντομο;

Psychomechanic είπε...

@ spy
...τώρα που το αναφέρετε θυμάμαι προχτές μια μύγα μπλα-μπλα να με τσιμπά. Ξέρετε, από αυτές που σε κάνουν "βλογιοκομμένο"...

Συνοδοιπορος είπε...

Παραμείνουμε δεν παραμείνουμε, αδιάφορο. Το θέμα είναι ότι ήρθαμε.

Psychomechanic είπε...

@Συνοδοιπορος

Καλύτερα θα ήταν να έχουμε και διάρκεια...