Πέμπτη, 28 Μαΐου 2009

Τριακόσιοι εφιάλτες ενάντια σε έναν Λεωνίδα...




Θέλω να έχω κάτι να κάνω. Κάτι ξεσηκωτικό για τις απωθημένες μου επιθυμίες. Κάτι που να συνουσιάσει το μυαλό μου ώστε να γεννήσει ποιήματα που θα ταξιδέψουν μόνα τους σα νομάδες προς όλες τις κατευθύνσεις. Βρέθηκα περιπλανώμενος Οδυσσέας σε θάλασσα καταριπτικών για ταμπού ιδεών. Και ήπια νερό. Οι πνεύμονες μου γέμισαν αντάρτικες αντιλήψεις. Μου έκαναν κατάληψη στην συνείδηση. Και με δαιμονίζουν όσο μεγαλώνω.



Κρίση στην κρίση. Αλλάζω κριτήρια. Κρίνω ότι είναι καθήκον μου να μοιραστώ. Μικρές αντιστάσεις εγωισμού δε με εμποδίζουν. Συνεχίζω να βαδίζω…



Γεννιόμαστε Θεοί και πεθαίνουμε δαίμονες. Οι ενοχές μας ξεπερνάνε την ηδονή μας. Ο έρωτας μυστικοποιείται και μοιράζεται στα διαλλείματα των κρυφών σχολείων μας. Πρόωρα συναισθήματα μας λούζουν και μας οδηγούν σε πρόωρες εκσπερματώσεις. Οι feedback γεννήτριές μας έχουν μείνει από πετρέλαιο.

Said my baby is evil
Said my baby is mean
I asked her for some water
And she brought me gasoline

Υποσχέσεις, υποσχέσεις. Όρκοι πληρότητας και τριακόσιοι εφιάλτες ενάντια σε έναν Λεωνίδα. Τι μας φτιάχνει, τι μας χαλάει και τι μας αξίζει. Η δική μας προσωπική πραγματικότητα και ο Καιάδας που πετάμε τα μισαλά μας πάθη. Το σκοτάδι είναι ένα χρώμα με απουσία



Ερωτευτείτε. Έτσι μόνο αντιστεκόμαστε. Και οι έξοδος του πάθους μας, δέκα πληγές στους αγαπητούς μας εχθρούς. Know your enemy. Know yourself.

Δεν έχω τίποτα να πω πέρα από ψυχικά γράμματα με κενό στους παραλήπτες. Οι επιλογές συγκομιδής δικές σας…

6 σχόλια:

Συνοδοιπορος είπε...

Του το λέω ότι πρέπει να ερωτευτώ, αλλά αυτός λέει ότι δεν είναι πρέπον. Δεν το δέχεται, λέει, και θυμώνει.
Βεβαίως χθες βράδυ ερωτεύτηκα στα κρυφά :)

Λίγο πεσμένος είσαι, ή είναι ιδέα μου;

Πολύ όμορφο κείμενο! Και οι εφιάλτες παραπάνω από τριακόσιοι.

Psychomechanic είπε...

@Συνοδοιπορος
...και πολύ καλά κάνατε και ερωτευτήκατε στα κρυφά...
Δεν είμαι πεσμένος, απλά το καλοκαίρι ψήνεται ο εγκέφαλός μου...

Skouliki είπε...

δεν φοβαμαι εμενα σαν συναισθημα αλλα την ορμη μου και το παθος μου ως προς αυτα

pendulum είπε...

Ωραίο πράγμα ο έρωτας. Ακόμα και αν συνοδεύεται από στοιχειά και εφιάλτες. Ψήνει τους εγκέφαλους και λιώνει κύτταρα. Και την ίδια στιγμή γεννάει ανάσες.
Καλησπέρα psycho:)

Psychomechanic είπε...

@Skouliki
Ο φόβος έχει προσωπική σφραγίδα για τον καθένα μας...

@pendulum
Δε θα μπορούσα να τον περιγράψω καλύτερα...

Natalia είπε...

επιστολή ελήφθει...

έγραψες!